บทที่ 30 อดทนรอ

บทที่ 30

อดทนรอ

เป็นเวลาดึกแล้ว แต่ฉีฉียังไม่อาจจะข่มตาหลับ ตัวนางได้แต่คิดวนไปมาว่าจะหาทางให้ตัวเองหลุดจากข้อกล่าวหานี้ได้ยังไง เสียงที่ด้านนอกเรือนเรียกสติให้นางลุกขึ้นจากเตียงที่นั่งอยู่หลายชั่วยาม

“นั่นใคร”

ฉีฉีเอ่ยถามเสียงเบาก่อนจะค่อย ๆ เดินไปที่หน้าประตู แต่นางไม่กล้าพอที่จะเปิดมันออก ด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ